<td COLSPAN="4">I. Pinnati Pinnis<td WIDTH="25">&nbsp;<td COLSPAN="3">A. integris sive cum ipsa carne connexis ita, ut separari nequeant sine dilaceratione carnis, Cute<td WIDTH="25">&nbsp;<td COLSPAN="2">1. laevi: Torpedo, Aquila, quaedamRajae<td COLSPAN="2">2. aspera: Pastinaca, quaedamRajae<td COLSPAN="2">3. squamosa<td COLSPAN="3">B. separatis, quae cum carne non concrescunt, sed in illam implantantur, Cute<td COLSPAN="2">1. laevi: Draco<td COLSPAN="2">2. aspera: Galeus, Canicula<td COLSPAN="2">3. squamosa: pinna dorsali<td WIDTH="25">&nbsp;<td WIDTH="334">a. unica: Turdus<td COLSPAN="3">C. integris et separatis simul.<td COLSPAN="4">II. Non pinnati. Cute<td COLSPAN="3">A. Crustacea: Astacus, Echini<td COLSPAN="3">B. Testacea: Conchilia<td COLSPAN="3">C. Molli<td COLSPAN="2">I. Organis perfectioribus: Polypus, Sepia, Loligo<td COLSPAN="2">II. Organis imperfectioribus:

Documentation

Letters

-Search for letters
-Search in texts

Manuscripts

Editions

Links

Contact

C18

Link: linnaeus.c18.net/Letter/L0121 • Christian Gottlieb Ludwig to Carl Linnaeus, 10 December 1736 n.s.
Dated 10 Decembr. 1736. Sent from Leipzig (Germany) to (). Written in Latin.

VIRO EXCELLENTISSIMO, EXPERIENTISSIMO,
D[o]m[ino] CAROLO LINNAEO,
Medicinae Doctori Celeberrimo,
Botanico Consummatissimo,
S[alutem] P[lurimam] D[icit]
Christianus Gottlieb Ludwig, Art[ium] M[agister] et Baccal[aureus] Med[icinae].

Litterae tuae die secundo Decembris[1] mihi traditae perquam gratissimae mihi fuerunt. Cum enim industriam tuam in omni Historiae naturalis studio plane singularem hactenus attentus considerassem, nunc etiam humanitatis tuae accepi documenta egregia. Optavi favorem tuum. Illum tamen non facile me obtenturum putavi, quia nulla in me sunt merita, quae tui me dignum efficere potuissent. Offers mihi amicitiam, egregium donum, quod ambabus[a][a] : MS1 [sc.] manibus amplector, licet adhuc nesciam, quibus officiis illam testari potero. Interim manum mihi junctam servo et profiteor me nullam praetermissurum esse occasionem, qua tibi ostendere possum amicum deditissimum, obstrictissimum. Fugio ambages verborum. Tibi igitur Encomiis prolixis non molestus ero. Sciant amici, quanti ego merita tua aestimem. Candore potius quam verborum lenociniis tibi placere cupio.

Ad Botanica transeamus. Defensionem quarundam Meditationum in me suscipere cogor. Multa sunt, quae mones contra epistolam D[o]m[ino] AndrewAndrew, John (1710-1772).
British. Student and Linnaeus’s friend
in Leiden, doctor of medicine at Oxford,
physician at Exeter. Correspondent of
Linnaeus.
missam.[2] Cautius in pluribus egissem, si judicium tuum timuissem. Nec nego dicta, nec obstinate defendo. Multa quae non adeo necessaria sunt reservo colloquio, quod maximo desiderio expecto. Interim pauca tangere liceat. Ostendam primo Methodum in omni Historia naturali principiis logicis esse superstruendam, quod tu negare mihi videris, dum dicis: Genera nobis in Botanicis fixa sunt, non ut in Philosophicis mobilia. Postmodum et rationes exponam, cur scrupulosiorem signorum disquisitionem in flore et fructu rejiciam.[3]

Aequo animo, ut soles, accipe ea, quae tibi proponuntur a tirone in re herbaria. Talis certe sum. Licet enim jam jam sexennium studio plantarum delecter, tamen praeteribo demum anno, cum collegium inciperem botanicum. Accuratius de hisce meditatus fui. Nec ego auderem haec tibi transmittere, nisi sententiam contrariam rationibus firmatam (si temporis ratio permittit) elicere vellem.

Omnia corpora[b][b] : MS1 corpora <corpora> naturalia certis signis distinguuntur. Signa desumuntur ex qualibet parte corporis. Una tamen prae altera magis constantia et evidentia exhibet signa. Si unico satis determinare possem corpus quodlibet et a reliquis distinguere, egregia res esset. Cum tamen signa varia, tum ex una parte, tum ex variis, simul sumpta magis determinent corpus, tot signa colligenda sunt, quot requiruntur ad distinguendum corpus ab omni alio. Signa vero illa confuse non sunt exponenda, sed ad normam Logices sic disponenda, ut summa, media et inferiora exinde evadant genera. Sic meo quidem judicio, quod in rebus hisce tenue esse arbitror, corporum naturalium ordo recte formatur.

Haec fundamenta Methodi. Methodum in litteris nuperrimis definivi per ordinem rerum naturalium ex convenientia et disconvenientia signorum constitutum. Haec ultima definitioni tantum accedunt explicationis gratia. Intelligis ex hisce mentem meam et rationes theseos superius exhibitae. Exemplis non opus est, cum tu tibi millena sistere possis. Superflua non nocent. Ex piscium et plantarum ordinibus duo addam.

Pisces mihi sunt omnia animalia sub tegmine aquarum viventia aerem liberum vix ferentia. Pisces sunt:

<table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0">

&nbsp;
&nbsp;&nbsp;
&nbsp;&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;&nbsp;
&nbsp;&nbsp;
&nbsp;&nbsp;
&nbsp;&nbsp;
&nbsp;&nbsp;&nbsp;b. duplici: Mullus
&nbsp;&nbsp;&nbsp;g. triplici: Asellus
&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;&nbsp;
&nbsp;&nbsp;
&nbsp;&nbsp;&nbsp;a. in aquis fluctuantes: Pulmo
&nbsp;&nbsp;&nbsp;b. scopulis adhaerentes: Urtica

Vides in delineatione hac, quam imperfectam non ob ordinem sed ob insufficientiam ipse censeo; Genera summa desumi ex praesentia et absentia pinnarum ex habitu cutis, Genera media ex numero pinnarum vel dorsalium vel bronchialium vel thoracicarum vel ventralium (ex aliis partibus in non pinnatis desumi posse facile cognoscitur). Genera tandem inferiora ex cauda, ore, dentibus, spinis, oculis, barbulis et sic porro desumi posse patet et ex hisce genera media fieri posse summa, si e.g. de conchiliis tantum mihi sermo est. Objectiones multas invenies contra methodum, quam alia occasione defendam.[4] De ordine generum nunc loquor.

Si ad specialiora respicis, videas plantas Rajo et aliis stellatas dictas ad normam Methodi Rivinianae a me ordinatas. Sunt plantae flore perfecto sive petalis donato, simplici, regulari, monopetalo. En genera summa! Semina sunt bina, nuda: Genus medium. Nunc sequuntur genera inferiora a modo florendi, figura florum et seminum[c][c] : MS1 <gene> seminum desumpta.

<table cellspacing="0" cellpadding="0"> <td COLSPAN="2">A. Floribus ad alas foliorum, seminibus[d][d] : MS1 seminibus <oblongis> <td WIDTH="25">&nbsp;<td WIDTH="392">I. oblongis vel lunatis: Cruciata ALIGN=CENTER>&nbsp;II. rotundis: Aparine <td COLSPAN="2">B. Floribus in spicis ramosis &nbsp;I. brevioribus sive campaniformibus: Gallium &nbsp;II. longioribus sive infundibuliformibus: Rubeola <td COLSPAN="2">C. Floribus in summitate caulium et ramorum umbellatim dispositis: Asperula

Signa haec sunt sufficientia. Si vero non suffecissent, ut in aliis fieri solet, ex radice, foliis et aliis circumstantiis plantae signa desumsissem ad constituenda genera inferiora.

Sed objicis: “Cur in Cruciata folia non addidisti?” Respondeo, quia et aliae folia habent quaterna, quae postmodum alia opus habuissent determinatione. Dicis porro: “Asperula habet et semina rotunda et umbilicata.” Quid ad me? Omnes in hoc genere umbellatim florentes Asperulas apello. Contradicis porro mea genera vaga appellans. Sed illa certa et determinata esse vides. In floris petalis eorumque numero et aliis conditionibus genera summa pono cum RivinoRivinus, August Quirinus
(1652-1723). German. Professor of
medicine and botany at Leipzig.
Constructed a plant classification
system based on petals.
, in seminum numero, conditione capsularum et Baccarum, genera media. Inferiora variae aliae circumstantiae exhibent, quae tamen pro superiorum generum conditione in ordinem rediguntur.

In disquisitione tali plantarum semper a genere inferiori ad summum recurrendum est. Sed si definitionem vel potius descriptionem desideras, a genere summo ad inferius descendas. Sic nova genera destruuntur, quae meo judicio difficultates studii Botanici augent. Gallioidem Knautii et Molluginem Boerh[avii]Boerhaave, Herman (1668-1738).
Dutch. Professor of medicine, botany and
chemistry at Leiden. One of the most
influential professors of medicine of
the eighteenth century. Linnaeus visited
him during his stay in Holland.
Correspondent of Linnaeus.
ad Gallia reduxi. Sherardiam DilleniiDillenius, Johann Jacob
(1684-1747). German/British. Studied at
Giessen. Sherardian professor of botany
at Oxford. Correspondent of Linnaeus.
et Dilleniam HeisteriHeister, Lorenz (1683-1758).
German. Anatomist and surgeon,
considered the father of German surgery.
Professor of anatomy and surgery in
1720, of theoretical medicine and botany
at Helmstädt in 1730. He rejected
Linnaeus’s sexual system. Correspondent
of Linnaeus.
ad Asperulas retuli.

Notas superfluas non negligo, ubi cum commilitonibus mihi res est. Folia et caules asperos, folia multa stellatim disposita et reliqua illis ostendo, quo conspecta Aparine vividas magis hauriant ideas.

Nec ego mox suaderem, si unica species adesset, quae signo generali contradicit, in multis aliis probato, novum nomen[e][e] : MS1 [added above the line]
<genus>
formare novaque genera introducere. Limitatio quaedam in nomine speciali[f][f] : MS1 <specifico> speciali dubium tollit. Hesperidem siliqua tricuspidi non Gakeniam nuncupo cum Heistero. Matricariam radio carentem matricariam adhuc dico. Habitu enim convenit. Cur novum genus constituerem?

Nec ob plurium generum differentiam difficile cognoscendam aut determinandam novum imponerem nomen, si habitus plantae et notae sensibus exacte patentes conveniant. Astragalum definio per plantam tetrapetalam, irregularem, siliqua bivalvi non scandentem nec volubilem, si ad Apios distinguere volo. Et sic Pelecinum Boerh[avii], Glaux Riv[ini], Epiglottidem KnautiiKnaut, Christopher (1638-1694).
German. Botanist, Halle.
simul involvo. Si enim ad differentiam siliquarum respicerem, vix decem sufficerent nova genera. Sed a scopo quodammodo recedo. Superiora sufficiant. Haec explicationis causa addidi. Nisi aequitas tua me erigeret, meditationes de generum constitutione tibi non tradidissem. Si meditationes tuae de Methodo, quas publici juris fecisti, me convincunt, recedo. Praejudiciis nullis vinctus nec obstinatus sum in defendendis praeconceptis opinionibus. Veritatem amo. Naturae vestigiis insisto, quatenus ea cognosco. Semper tamen respicio ad usum, quem exinde haurire debent discentes. Nec signis taediosis, studium per se jam difficile, difficilius reddo.

Ex hisce satis intelligere poteris, cur scrupulosiorem floris et fructus disquisitionem negligam. Minime hic me oppono Methodo tuae ingeniosissime ex naturae penetralibus haustae. Ab eo tempore, quo sexus diversitatem in floribus plantarum cognovi, cui opinioni stolidus alias contradixi, semper credidi certissima signa hic esse petenda, ad minimum magis certa quam hactenus in Methodis nostris fuerunt proposita. Omnimoda enim certitudo ob lusus naturae vix expectanda. Sed cur non ea hactenus attentus consideravi? Conditio mea contradicit. Commilitonibus, Medicinae cultoribus, plantarum nomina et differentias expono. Fugiunt signa taedioso labore invenienda. Ne igitur fervorem eorundem diminuerem, semper talia signa quaesivi, quae manibus palpare possunt, quae e longinquo in sensus incurrunt.

Propria experientia me in hanc viam deduxit. Cum primus conspicerem plantas, semper anxius quaesivi signa talia, quae viridiorem excitabunt ideam. At tu: “Haec aniculis relinquenda. Botanico indigna sunt.” Ex parte concedo. Sed cum de cognitione agatur, contentus sum, si signa sint certa, non fallacia, quorsum etiam desumpta sint. Signa illa studio in ordinem redigo, quo qualibet data occasione iterum in Memoriam revocari possint.

Ex flore et fructu desumuntur signa quaedam, scilicet ex iis partibus, quae maxime in sensus incurrunt. Et licet non sint essentialia floris, tamen sufficiunt ad cognoscenda genera. Non sine ratione creator fabricam petalorum tam egregiam, structuram diversam et numerum varium posuit. In vegetatione non adeo magni est momenti diversitas. Cognitio igitur primarius mihi videtur finis. De partibus internis floris, si quis sollicitus esse velit, tunc claris ideis contentus sit, cum distinctas attingere nequeat.

Sed Microscopio distinctiores fiunt repraesentationes. Tibi licuit oculo nudo omnia exacte considerare.[5] Gratulor de excellentia visus et Microscopia vulgaria. Non mihi semper satisfecerunt, e.g. in apetalis teneriores,[g][g] : MS1 [read] tenerioribus e.g. Herniaria, ut et in capillaribus, e.g. polypodio et filicibus. Et, si omnia detegantur, curiosissimi accedunt. Attente considerant pauci. Reliqui laborem timentes rident. Minutias nobis objiciunt, quae societati humanae non prosunt. Quid tum? MichelliMicheli, Pietro Antonio
(1679-1737). Italian. Botanist, curator
of the botanical garden of Florence.
Before Linnaeus the leading authority on
cryptogames.
industria sua multa detexit in minimis. Quis vero accurate pervestigat omnia? Quis inventa ejus inter Botanices studiosos experientia sua comprobare poterit? Nec centesimus.

Methodi non ultima virtus est facilitas. Illam non sane rejicerem, quia in studioso tam taedioso allicere potest discentes. Instituas hac in re comparationem Historiae naturalis cum physica. Veritates microscopio detectae non semper firmo insistunt fundamento. Licet ergo non negem Physicum studium egregia accepisse incrementa ex microscopiorum usu, illae tamen veritates, quae nudis oculis deteguntur, ex phaenomenis apertis magis sunt universales, majoris etiam emolumenti.

Sunt adhuc varia ad studium ipsum sive Methodum spectantia in litteris tuis, quae responsionem urgent. Ad ea respondebo, quando distinctam in omnibus Methodi tuae habebo ideam. Nunc tantum generaliora mihi nota sunt. Prolixior certe fui quam in principio putaveram. Excuses, quaeso, me tempus gravioribus negotiis impendendum tibi praeripuisse.

Ad ea nunc accedo, quorum responsionem urges. Africam septentrionalem ex parte vidimus, scilicet Algerinum, Tunetinum et Tripolitanum regnum. Ne expectes rariora botanica! Non magni sunt momenti, quae invenimus. Si ea demas, quae TournefortiusTournefort de, Joseph Pitton
(1656-1708). French. Botanist and
explorer, professor of botany at Paris.
, BarellieriusBarrelier, Jacques (1606-1673).
French. Botanist, dominican.
et alii habent, Archipelagi insulae et Hispania etiam talia praebent, quae nos inquirere potuimus. Taceo incommoda itineris Africani, quae imprimis mihi impedimento fuerunt. Quasdam plantas habet Hortus Waltherianus.[6] Paucae restant. Varia etiam dabit Th[omas] ShawShaw, Thomas (1692-1751).
British. Explorer, professor of Greek at
Oxford. Collector of natural history
objects. Travelled in the Middle East
and in Africa.
Anglus, quem et olim Algiriae amicum cognovi certissimum.

Descriptionem Itineris Africani impediunt negotia varia D[omini] HebenstreitiiHebenstreit, Johann Ernst
(1703-1757). German. Anatomist and
explorer. Professor in Leipzig in 1729.
Travelled in North Africa 1731-1735.
Correspondent of Linnaeus.
. An semper, nescio. Diarium meum tunc temporis tibi ostendam, quando te Lipsiae videbo. D[o]m[inus] D[octor] BoseBose, Caspar (1686-1733).
German. Professor of botany at Leipzig.
jam ante triennium e vivis discessit. Omnes boni ejus praematuram mortem conquerebantur. Accipias hic scriptum ejus de calyce Tournefortii.[7] Dissertationem meam de vegetatione plantarum marinarum[8] addidi. Primitiae sunt studiorum meorum. Excuses igitur lapsus hinc inde commissos. Si vero censurae tuae dignam judicare velles, notes, quaeso, ea quae minus firma deprehendis mecumque communices, quo errores emendare possim. Si quasdam plantas marinas invenire poteris, quibus supellex tua abundat, superflua mihi reserves, peto. Varia possideo, uti ex dissertatiuncula conjicere poteris, sed multa mihi desunt, quae fortasses viliora sunt et vobis ubique obvia.

En descriptionem Yervaemorae: Frutex est foliis oblongis, cuspidatis ad Citrii quodammodo accedentibus. Flores in spicis parvis[h][h] : MS1 <parvos> in parvis ex alis foliorum provenientibus congeruntur, Calix quinquefolius ex foliolis concavis, viridibus, ad marginem tenuioribus, pellucidis. In medio calice haeret placenta pentagona, fungosa, aurantii coloris, cui insidet ovarium oblongo cuspidatum bicorne. Stamina quinque ex placentae margine oriuntur apicibus plicatis, ultra calicem prominentibus. Calix non expansus sed semiclausus est. Fructus, quantum ex ovario cognoscitur, est unicapsularis (an membranaceus? an carnosus?) Semen unicum cuspidatum continens. In icone Waltheriana flores expansi sunt, foliola ejusdem cuspidata. Et globuli ita sunt repraesentati, ac si calix proprius flosculo esset suppositus. Haec vero postmodum falsa fuerunt reperta, cum copiosius floreret frutex. Flores ipsos nunc tibi mittere non potui. Coriotragomalodendrum, quod Alaternoides ilicis folio diximus, nunquam floruit; fortassis et foemina est. Acaciam potius quam Coluteam appellare vellem illam plantam, quae myrti foliis est, ob lignum, quod cum Acaciis potius quam cum Coluteis convenit. Reliqua signa latent. Planta tab. IX in Hort[o] Walth[eri]Walther, Augustin Friederich
(1688-1746). German. Physican and
botanist, professor of anatomy and
surgery at Leipzig.
delineata etiam mas est, ut ego opinor. Examinabo florem proxime accuratius. Folia Samoli Africani magis rotunda sunt quam vulgaris. De reliquo differentia non magni est momenti. Illa tamen certa: De Sclarea indica Walth[eri] videas Supplenda cat[alogi] Walth[eri] et invenies errorem detectum.

Nihil amplius nunc superest quam, ut te certiorem faciam me maximo desiderio cognitionem Methodi tuae expectare. Hactenus enim eandem tantum ex parte cognovi. Imposterum in examine plantarum accuratior ero et vestigiis tuis insistam in examinandis plantis, nisi difficultas negotii me terreat. Ad minimum Species plantarum in nostris confiniis florentium examinabo. D[o]m[inus] D[octor] Hebenstreit litteras propemodum tibi dabit. Hactenus negotiis variis detentus officio suo satisfacere non potuit. Hisce interim se favori tuo commendare voluit. Excuses prolixas hasce litteras. Scio enim molestias tibi creare posse viliora illa, quae proposui. Cum autem humanitas tua plane singularis occasionem dederit hisce, ad illam etiam confugio nihilque amplius quam benignam dijudicationem assertorum mihi expeto.

Vale
Faveque tuo!

Dabam Lipsiae d[ie] 10 Decembr[is] 1736.[9]

upSUMMARY

Christian Gottlieb Ludwig has received a letter from Linnaeus on 2 December 1736 n.s. Linnaeus has raised objections over Ludwig’s letter to John Andrew. According to Ludwig the method of natural history must be based on logical principles. Linnaeus states however that the genera are distinct in botany and not changeable as in philosophy.

All natural units can be distinguished through certain signs, taken from each part of the unit. As many signs should be collected as are necessary to distinguish one unit from all the others. They should be arranged according to a logical principle, so that the highest, middle and inferior genera could be derived from them and an order of the units eventually be elaborated. These are the fundamentals of the method. In his last letter Ludwig defined the method through the order of the units based on the agreement and disagreement of the signs.

According to Ludwig, a fish is an animal that lives in water and can hardly endure the air. There is a table of the Pinnates (Torpedo, Aquila, Rajae, Pastinaca, Draco, Galeus, Canicula, Turdus, Mullus, Asellus) and the Non pinnates (Astacus, Echini, Conchilia, Polypus, Sepia, Loligo, Pulmo, Urtica).

Ludwig’s highest genera are based upon the presence and absence of fins according to the nature of the skin, the middle genera from the number of dorsal, bronchial, pectoral or ventral fins, the inferior genera from the tail, mouth, teeth, bones, eyes and barbules. The stellate plants Ludwig arranged according to August Quirinus Rivinus’s method. These plants have a complete flower or a simple, regular, monopetal flower, which constitutes the highest genus. The seeds are paired and nude and constitute the middle genus. The inferior genus is based upon the way the plant blossoms and the shape of the flowers and the seeds. The seeds of Cruciata and Aparine and the flowers of Gallium, Rubeola and Asperula are discussed.

Ludwig presents some observations on Cruciata and Asperula.

Various genera are discussed e.g: Gallioides (Knaut) and Mollugo (Boerhaave) are grouped with the Gallia but Sherardia (Dillenius) and Dillenia (Heister) to the Asperulae.

Ludwig prefers easily discernable parts of the plants as a basis of definition of genera to the less accessible parts of the fructification (which Linnaeus has adopted) because Ludwig considers the possibility of recognizing each different plant as easily as possible to be the principal aim of botanical method.

The use of microscopes, which Linnaeus has rejected, is discussed.

Ludwig has visited northern Africa, i.e. Algeria, Tunisia and Tripoli. There were no rare plants of any particular interest. Some of them can be found in Augustin Friederich Walther’s Designatio plantarum. Thomas Shaw will publish a work including various plants.

Various factors prevent Johann Ernst Hebenstreit from finishing his description of the African journey. Caspar Bose died three years ago. Ludwig sends Bose’s work on Joseph Pitton de Tournefort’s conception of the calyx together with his own dissertation, De vegetatione plantarum marinarum.

Ludwig would be grateful for some marine plants. A detailed description of Yervamora is given. Coriotragomalodendrum never flowered. The plant which has leaves like a myrtle should be called Acacia rather than Colutea because of the wood. The leaves of Samolus africanus are rounder than the ordinary one.

upMANUSCRIPTS

a. original holograph (LS, IX, 477-480). [1] [2] [3] [4] [5]

upTEXTUAL NOTES

a.
MS1 [sc.] manibus
b.
MS1 corpora <corpora>
c.
MS1 <gene> seminum
d.
MS1 seminibus <oblongis>
e.
MS1 [added above the line] <genus>
f.
MS1 <specifico> speciali
g.
MS1 [read] tenerioribus
h.
MS1 <parvos> in parvis

upEXPLANATORY NOTES

1.
This letter has not come down to us.
2.
John Andrew corresponded both with Ludwig and Linnaeus. Andrew used to send on Ludwig’s letters to Linnaeus, so that he could read what Ludwig thought about his new ideas. On 9 October 1736 n.s. Ludwig wrote to Andrew about the need for a new method. Andrew passed the letter on to Linnaeus. See Linnaeus to Ludwig, 9 November 1736 n.s.Letter L0111. See also Linnaeus to Ludwig, 14 January 1737 n.s..
3.
See Ludwig’s letter to Linnaeus, 14 August 1737 n.s.Letter L0206.
4.
See Ludwig’s letter to Linnaeus, 14 January 1737 n.s.Letter L0135.
5.
See Ahlström, “Carl von Linnés mikroskop”Ahlström, O. “Carl von
Linnés mikroskop jämte en
kort studie över mikroskopien
omkring 1700-talets mitt”,
SLÅ 31 (1948), 114-119.
.
6.
Walther, Designatio plantarumWalther, Augustin Friederich
Designatio plantarum quas hortus
August. Friderici Waltheri [...]
complectitur. Accedunt novae plantarum
icones xxiv
(Leipzig 1735).
.
7.
Bose, Calycem Tournefortii explicatBose, Caspar Calycem
Tournefortii explicat
(Leipzig
1733).
.
8.
Ludwig, De vegetatione plantarum marinarumLudwig, Christian Gottlieb De
vegetatione plantarum marinarum

(Leipzig 1736).
.
9.
The letter is accompanied by a document concerning 102 different plants (L.S., IX, 481{img-L0121-01.jpg}{img-L0121-02.jpg}) and a list of 70 botanical works entitled “Dissertationes Botanicae varii argumenti” (L.S., IX, 482-483{img-L0121-03.jpg}{img-L0121-04.jpg}{img-L0121-05.jpg}{img-L0121-06.jpg}).