Documentation

Letters

-Search for letters
-Search in texts

Manuscripts

Editions

Links

Contact

C18

Link: linnaeus.c18.net/Letter/L0643 • Johann Georg Gmelin to Carl Linnaeus, 20 August 1745 n.s.
Dated IX Aug. MDCCXLV. Sent from St Petersburg (Russia) to (). Written in Latin.

Viro Celeberrimo,
D[omino] D[octori] Carolo Linnaeo,
Prof[essori] Upsalensi,
S[alutem] P[lurimam] D[icit]
J[oannes] G[eorgius] Gmelin.

Vix fere dubito, quin epistola aliqua Tua ad me in via sit, non autem temperare mihi possum, quin ad suavissimas Tuas d[ie] 24 Jun[ii] exaratas responsum quoddam praemittam.[1] Nimis carus mihi est hortus Cliffortianus, quam ut pretio deterritus illum coemere nolim.[2] Vel quatuor ducatis aureis Belgicis constet rogo vehementer, ut mittas. Promptissime restituam pecunias cuicumque jusseris. Floram Suecicam,[3] animalia Suecica[4] & iter Gothlandicum[5] ut & acta vestra avidus expecto.[6] O Peloriam Tuam simul acciperem![7] Vix credo quenquam mihi fore grato animo superiorem. Sed & rependere Tua beneficia, licet debitae vires desint, perpetuo allaborabo.

Quam cepam dicis scapo nudo subangulato farcto, foliis linearibus subtus angulosis, staminibus corolla brevioribus, est omnino illa planta, quam vocavi Allium foliis caulinis linearibus radici proximis, bulbo membraneo. In descriptione mea inter alia haec lego: “Stamina corolla breviora basi latiuscula sunt, non tamen cohaerent.” Et haec quidem scripseram in Sibiria. Observavi etiam plantam hortensem, quae eodem modo mihi facta esse videbatur. Tantum fructu increscente basis singuli staminis basi singuli petali accrescit. Cum vero petala non cohaereant nec stamina cohaerent. In cepa Tua capitulo bulbifero prolifero, foliis semiteretibus novemangularibus scabris fistulosis, stamina inferius in tubum connascuntur, & hoc credidi pro genere cepae requiri. Si vero latitudo baseos filamentorum sola sufficit omnino, & ego pro cepa habebo & nomen Tuum, quod plantam elegantissime exprimit, gratus servabo. Si vero haec cepa est, tunc & altera, quam una cum hac vivam misi & allium foliis linearibus radicalibus radice praeter bulbum laterali solida longissima vocavi, cepa erit. Differt haec ab illa foliis latioribus subtus non angulatis, sed convexis glaucis, corollis majoribus difformioribus & staminibus corolla longioribus. Et huic quidem habitu externo admodum accedit porrum tertia hujus generis viva planta, quam a me habes, sed alterna stamina ablata sunt (alis ad dimidiam filamenti longitudinem pertingentibus & summa parte liberis) adeoque trifida.

Quam plantam superiori anno Sinapim siliquis glabris teretiusculis vocavi, per festinationem quandam Sinapi accensui, cum calyx nequaquam patens sit. Tu jam ipso illo tempore summam ejus cum Eruca sativa similitudinem agnovisti, cum qua nullus fere dubito, quin unum idemque genus constituat & admodum quidem vellem, ut permitteres erucam in numerum generum recipere. Si vero ad aliud jam cognitum genus referenda est, ad brassicam necessario ablegabitur, uti & Eruca sativa. Sed differt a brassica siliqua quatuor lineis notata ut & glandulis, quae ad stamina longiora vix visibiles sunt, cum in brassicae genere vix differant ab illis, quae ad breviora stamina positae sunt, denique & unguibus petalorum, qui in Eruca calyce longiores. Iisdem rationibus suffultus plantam tetrapetalam Sinicam, quam Tu vocas brassicam foliis lanceolato-ovatis glabris indivisis dentatis, ad erucam retuleram. Floruit illa jam apud me mense martio in fictili. Quas vero ejusdem speciei plantas horto commiseram, eae omnes gelu perierunt, ut post acceptam epistolam Tuam observationes repetere non in promptu fuerit. Spero autem me plantam tempore floris non male observasse. Adeo autem structura respondet falso a me dicta Sinapi, ut nec ulla fructificationis pars abludat praeter semina, quae in illa subrotunda sunt, utrinque depressa & in margine sulcata lutea in hac, quae violaceo flore est oblonge ovata turgidula obscure fusca. Ante acceptam epistolam Tuam sic disposueram:

1. Eruca corollis alieno colore venosis, foliis sinuato-dentatis.
Eruca sativa Matth[eoli]Mattioli, Pietro Andrea Gregorio
(1500-1577). Italian. Physician and
botanist. Born in Siena, graduated at
Padua. Active in Rome, Prague and
Trento. First physician of Maximilian
II.
, &c., &c.
Obs. Huic calyx lividus hispidus.
2. Eruca corollis alieno colore venosis, foliis sinuato-dentatis.
Obs. Huic calyx glaberrimus.
3. Eruca corollis unicoloribus.
Obs. Etiam huic calyx glaber coloratus, folia inferiora lyrata, superiora subtriangularia sinuato-dentata.

Saltim jam sic sentio aut tres hasce plantas jungendas esse brassicae aut sub erucae genere linquendas. Tuum de hisce mihi expeto judicium, quod semper per exactissimum dare soles & quod sine ulla haesitatione sequar.

Aliquantum durum videtur duas illas Moldavicas floribus majoribus & minimis conjungere. Minima illa ex occidente Irtis fluvii[8] copiosissima; ex Oriente ejus fluvii nullibi prostat. Sed altera floribus majoribus ex oriente Obi fluvii[9] in Kamschatcicas usque terras copiosa; ex occidente ejus fluvii deficit. Sed fateor rationes Tuas perquam esse ponderosas.

Aquilegiam Sibiricam duplicem ego novi, unam majorem, quam vivam ad Te misi, alteram minorem. Haec nectaria habet unicoloria & florem multo minorem & folia rotundiora. Majoris fructus multo strictiores & longiores sunt ac Aquilegiae vulgaris. Sed nectaria hujus degenerant in unicolaria uti hic in horto Academico vidimus.

In Polemonio facilis ero. Jam hic in hortis plane aliam faciem habet ac in Sibirica. Ibi humilius & procumbens, cum hic erectum & vulgari non humilius. Praeter differentias a Te allatas tempus florendi adhuc considerari meretur, quod maturius est ac in vulgari.

Acceptissima sunt, quae monuisti circa quosdam juncos, ubi satis agnosco me errasse. Quem dicis esse Juncum foliis angulatis, culmo subnudo, panicula terminatrici prolifera, capsulis ovatis, Roy[eni]Royen, Adriaan van (1705-1779).
Dutch. Professor of botany, director of
the botanical garden of Leiden.
Correspondent of Linnaeus.
pr[odromi],[10] a me transmissum sub no. 9 propter paniculam nimis strictam; etiam admonitus vix pro illo agnovissem. Saltim nulla Autorum icon hunc plantae statum exprimit.

Alopecuros 3, 4, 5. Ego etiam pro una eademque planta habeo, sed nec no. 6, quem Tu dicis esse Alopecurum culmo infracto Roy[eni], differre puto. Iridem quartam examini subjicere nequeo, quia viva planta deest.

Quoad bromos res adhuc in salvo est. Si mihi Tuum bromi characterem enunciares, quem in hoc situm esse credidi, ut arista recta infra apicem glumae exiret, facile meas poas reducerem. Sed quas Tu meas poas bromos vocas, hae ex apice aristam promunt. Quia dantur species festucarum nutrice, ideo poam & festucam conjunxi uti jam, nisi me omnia fallunt, olim ad Te scripsi.

De flora Sibirica quid scribam, nescio.[11] Primus tomus omnino paratus est. Sed fata meliora expectat Academia nostra, donec, quid velit, possit.

Quid de anandria Siegesbeckioides sensurus, inquiete expecto.[12] Ille pro cichor[i]acea planta habet, non quidem propter stamina, quae metuo, ut viderit, sed propter flosculos, quos illi monstravit B[aroni] BielkeBielke, Sten Carl (1709-1753).
Swedish. Baron, government official,
patron of science, and naturalist. One
of the founders of the Royal Swedish
Academy of Sciences. Private pupil of
Linnaeus. Close friend of Pehr Kalm,
whose voyage to America he supported
financially. Correspondent of Linnaeus.
, quae ipsi videntur ligulati. Ego puto commode ad Erigeron Tuum referri posse. Duum enim generum flores observasse mihi videor.

Lappa e Sinico semine nata est absque omni dubio Lappa major capitulo glabro maximo R[aji]Ray, John (1627-1705).
British. Naturalist and clergyman. One
of the most influential botanists before
Linnaeus.
Syn[opsis] III 196, quam neque in Russia neque in Sibirica unquam vidi.[13]

Pro complendo spatio: Hisce diebus forte fortuna incidi in Cichorium (endiv[iam] vulg[arem]), cujus characterem studioso cuidam demonstrare volebam. Omnia quidem conveniunt, sed paleae in receptaculo tam exiguae sunt, ut vix distingui possint, & corona seminis plurimis vix conspicuis apicibus sit. Non substiti in unico flore sed permultos lustravi. Omnes eodem modo comparati. An talis varietas unquam observata?

Vale, vir amicissime, & me amare perge!

Dabam Petropoli d[ie] IX Aug[usti] MDCCXLV.

upSUMMARY

Johann Georg Gmelin has received Linnaeus’s letter of 24 June 1745 o.s., 5 July 1745 n.s.

Gmelin entreats Linnaeus to buy him a copy of his Hortus Cliffortianus. He expects Linnaeus’s Flora Svecica, Fauna Svecica, Gothländska resa and Acta societatis regiae scientiarum Upsaliensis. He would be overjoyed for a Peloria.

Linnaeus has described a plant as a Cepa scapo nudo subangulato farcto, foliis linearibus, etc. Gmelin explains why it must be an Allium foliis caulinis linearibus radici proximis, bulbo membraneo.

Gmelin admits that Sinapis siliquis glabris teretiusculis belongs to the genus of Eruca as Linnaeus has stated.

Gmelin classifies Eruca in three categories. He asks Linnaeus whether these three Erucae can be grouped together with the Brassicae or should they remain within the gender of Eruca.

Gmelin finds it difficult to group Moldavica with rather big flowers, frequent from the east of the River Ob as far as inland Kamchatka, together with Moldavica with very small flowers frequent west of the River Irtisj.

Aquilegia sibirica major and Aquilegia sibirica minor are described.

A Polemonium under discussion appears in a different shape depending on whether it grows in gardens or in Siberia. In Siberia it is low growing and procumbent. In the gardens it is erect.

Gmelin thanks Linnaeus for his opinion about some Junci; Gmelin was wrong.

Gmelin considers Alopecuros nos. 3, 4 and 5 to be one and the same plant. However, Gmelin considers no. 6, which according to Linnaeus is Adriaan van Royen’s Alopecuros culmo infracto, to differ from the rest.

Gmelin cannot examine Iris again, since there is no live plant. The species of the genus Bromus are discussed.

The first volume of Gmelin’s Flora Sibirica is finished.

Gmelin is eager to know what Linnaeus will think of Anandria Siegesbeckioides. Johann Georg Siegesbeck means that it is a Cichoriacea not because of the stamens, but the small flowers, which he has shown to Sten Carl Bielke. Gmelin thinks that this plant could be grouped with Linnaeus’s Erigerum.

Lappa comes from a Chinese seed. It is definitely a Lappa major capitulo glabro maximo (Ray, Synopsis methodica stirpium Britannicarum, III, 196). Gmelin has neither seen it in Russia nor in Siberia.

Gmelin describes a Cichorium that he has come accross. He wonders whether such a variety has ever been seen.

upMANUSCRIPTS

a. original holograph (LS, V, 29-31). [1] [2] [3] [4] [5]

upEXPLANATORY NOTES

1.
See Linnaeus to Gmelin, 24 June 1745 o.s., 5 July 1745 n.s.Letter L0633.
2.
3.
4.
5.
6.
Acta societatis regiae scientiarum Upsaliensis Acta societatis regiae
scientiarum Upsaliensis
(Stockholm
1740-1751).
.
7.
Linnaeus thought that Peloria (Gr. for “monstrous”) was a hybridization. But it is just an epigenetic mutation, which has changed the symmetry of the flower from bilateral to radial. See Linnaeus, Dissertatio botanica de PeloriaLinnaeus, Carl Dissertatio
botanica de Peloria
, diss., resp. D.
Rudberg (Uppsala 1744). Soulsby no.
1395.
. For this plant, which caused Linnaeus so many problems, see Linnell, “Några ord om Linnés Peloria och dess locus classicus”Linnell, T. “Några ord om
Linnés Peloria och dess locus
classicus”, SLÅ 35 (1952),
62-70.
, 62-70, and Gardiner, “Linnaeus’s species concept and his views on evolution”Gardiner, B. G. “Linnaeus’s
species concept and his views on
evolution”, The Linnean 17
(2001), 24-36.
, 28.
8.
The river Irtisj.
9.
The river Ob.
See Gmelin to Linnaeus, 22 February 1745 n.s.Letter L0608, note.
Ray, Synopsis methodica stirpium Britannicarum .